EDWARD PYTLOS | 35 sierpnia 2026

31. Proszki w mojej Mamie, krew na ziemi mojej Mamy.
32. Kim jest ten durny świt. Nadzaufali nam że będziemy w siebie wierzyć.
33. Uderzył jak piękny świt, senny zew, pociechy, bliski szept dziś bym nie wyrzekł się ich gdy pociekły łzy.
34. Przez okno wiatr wwiewa kładę kark przy promieniach na twarzy. Chadzamy przez te same przejścia.
35 Sierpnia. Łaknę uwielbienia.